एक विजेता को समान दौडनु

शंकादेखि निपटनु 

प्रायः मलाई सोध्ने गर्दछन्, के तपाईलाई कहिलेको बारेमा संन्देह छ ? धेरै मानिसहरू यो सुनेर आश्चर्यचकित हुने गर्छन्, कि एक ईसाई लेखक, अन्तराष्ट्रीय प्रचारक, र ख्रीष्टको लामो समयसम्म अनुयायी अहिले पनि संन्देहदेखि जूझी रहेका छन् । तर मैले गर्दछु | मलाई धेरै समय पहिला थाहाँ भयो, कि तपाईको मान्यताहरूमा सन्देह गर्नु कुनै पाप होईन, जब तपाई आफ्नो शंकाहरूलाई मान्नुहुन्छ भने, यो पाप हुदछ ।

आफ्नो ईसाई जीवनमा मैले आफैलाई प्रायः शंका गरेको पाए । मैले केही यस्तो गर्नेछु, जो मलाई थाहाँ जस्तो पनि थियो, थाहाँ  पनि थिएन, र ह्रदयदेखि खोज गर्ने सवालहरूले सधै मेरो पापको पालन गरे । तपाई यस्तो कसरी गर्न सक्नुहुन्छ, र वास्तवमा एक ईसाई हुन सक्नुहुन्छ ? यदि कोही छ भने, यो कुरा किन भईरहन्छ ?

ईसाई बनेपछि केही दिन पछि मैले आफ्नो कोठामा आफुले आफैलाई पुकार्दै गरेको पाए । सन्देह मेरो आत्मामा बगिरह्यों । के कोही परमेश्वर हुनुहुन्छ ? के तपाईको ब्रेनवाश गरिएको हो ? के तपाईलाई केवल एक भावनात्मक अनुभव थियो ? मलाई धेरै भ्रम  भयो मैले आफूलाई पुकारे । यस्तो लागिरहेको थियो, कि त्यो क्षणहरूमा मैले केवल यही शब्द भन्न सक्थे, येशू, हे येशू, मेरो मदत्  गर्नुहोस् । कई मिनेटमा रोए पछि, एक नदीको जस्तै शान्तिले मेरो आत्मालाई भरिदियो । पवित्र आत्माले मेरो आत्माको साथ गवाही दिनुभयो, कि म बच्चा थिए । मलाई थाहाँ थियो, कि ख्रीष्ट वास्तवमा हुनुहुन्थ्यो । यो मानवीय समझ भन्दा धेरै भावना र व्यापक थियो । यो एउटा आध्यात्मिक ज्ञान थियो । ईसाई जीवन एउटा यात्रा हो । बाटो भरीमा तपाईले खोज्नु हुन्छ, तपाई सिकिरहनु र अगाडी बढिरहनु । जो व्यक्ति सधै बड्दैन त्यो सधै पराजित हुन्छ । ईसाई जीवनको बारेमा मेरो कयौं ठूला खोजहरू आएका छन्, किनकि मलाई सन्देहदेखि निपटनु थियो । मैले सन्देहलाई मेरो विश्वासको नयाँ उचाईहरू सम्म लैजानका लागि सिकेको हु, मलाई निराशाको गहिराईमा जानका लागि मजबुर गरेको छैन ।

मैले सन्देहको स्रोतको पहिचान गर्न पनि सिकिसके । यो भन्दा पहिला कि मैले ख्रीष्टलाई नचिन्दा मेरो सन्देहको स्रोत गहिरो थियो । गहिरो आध्यात्मिक प्राकृति, मेरो अस्तित्वको मूलमा गयो । मलाई सन्देह भयो, किनकि मेरो परमेश्वरको  साथ कुनै पनि महत्वपूर्ण सम्बन्ध थिएन । म को कुनै आश्वासन मिलेन, किनकि म को कुनै ज्ञान थिएन । परमेश्वर आत्मा हुनुहुन्छ, उहाँको आत्मा मेरो जीवनमा मौजुद हुनुहुन्थेन । तर आस्तिक बनेपछि जो सन्देह मलाई अनुभव भयो, त्यो अनुभव धेरै ठूलो थियो, मानव जातिको सबैभन्दा गहिरो हिस्सा मानिसको आत्मा हो । मलाई अब त्यस स्तरमा संदेह भएन, किनकि त्योचाहिॅ हामी परमेश्वरका सन्तान हौं, भनी पवित्र आत्माले हाम्रो आत्मासंग गवाही दिनुभएको हो । रोमी 8:16 मेरो अस्तित्वको सबैभन्दा गहिरो हिस्सामा मलाई थाहाँ छ, कि म को बच्चा हु, किनकि पवित्र आत्मा मेरो हृदयको सबैभन्दा गहिरो हिस्सामा वास गर्दछ ।

उहाँले मलाई सधै भन्नुहुन्छ, कि म परमेश्वरको सन्तान हु, कि मेरो सबै पाहरूलाई मेटाउनका लागि ख्रीष्टको रगत पर्याप्त प्रावधान छ । यो केवल व्यावहारिक धर्मशास्त्र होइन, यो व्यावहारिक वास्तविकता हो । हल्लेलुयाह ! परमेश्वरको आत्मा गहिराइमा बस्दछ, र लगातार मलाई भन्दछ, कि म येशूको हु, र उहाँ मेरो हुनुहुन्छ ! मलाई केवल यति मात्र थाहाँ छ, कि यो मेरो हृदयमा गहिरो छ, र मैले यसलाई जान्दछु । यो केवल केही बौद्धिक ज्ञान अथवा भावनात्मक भावना होइन, यो आध्यात्मिक हो, यो मेरो जीवनमा उहाँको उपस्थिति हो ।

फेरि शंकाहरूको के ? यी कहाँबाट आउदछन् ? यस्तै पनि मलाई यो कुराको गहिरो आश्वासन छ, कि येशू मेरो हुनुहुन्छ, फेरि पनि मलाई सतहको सन्देहदेखि निपटनु पर्नेछ । यी सन्देह मेरो जीवनको क्षेत्रहरूद्वारा आउदछन्, जस्तै कि बौद्धिक र भावनात्मक जब म को अवज्ञा गर्दछु भने, यो सधै एउटा बौद्धिबक अथवा भावनात्मक चिन्ह छोडिदिन्छ । के म वास्तवमा म को बच्चा हु ? मैले प्रश्न गर्न सुरू गर्नसक्छु, त्यस्तै पनि मलाई आफ्नो हृदयको सबैभन्दा गहिरो हिस्साको बारेमा थाहाँ छ, कि क्रुसमाथि ख्रीष्टको मृत्यु क्षमाको लागि प्रर्याप्त छ, मेरो तर्फ अक्सर दुःखदायी भईहाल्दछ । मलाई सन्देह हुन सुरू हुनसक्छ, कि म को बच्चा हु । अथवा म भावनात्मक रूपमा पराजित महसूस गर्न सक्छु र यसरी सन्देह गर्छु, कि मसंग वास्तवमा शाश्वत जीवन छ । तर एक चोटी पाप स्वीकार गरे र मलाई वास्तवमा पश्चात्ताप भयो, म फेरि देखि ख्रीष्टको उद्धारको विश्वासमा विश्राम गर्दछु । सन्देह केवल सतह थियो । यस प्रकार त्यो पनि अस्थायी थियो । बौद्धिक सन्देह सामान्य रूपमा एउटा खराब दृष्टिकोदेखि उम्रेको हो, तर भावनात्मक सन्देह खराब कार्यहरू र दृष्टिकोणद्वारा आउदछन् । यो विश्वास गर्नुभन्दा, कि बाइबलले परमेश्वरको बारेमा के भन्दछ, हामीले प्रायः मान्ने गर्छौ, कि हाम्रो सस्कृतिले के सिकाउद छ । फलस्वरूप हामी पराजित हुदछौ । ख्रीष्टमा हामीद्वारा अनुभव गरेको प्रत्येक जीत विश्वासद्वारा निस्कन्छ । विश्वास त्यो जग हो जसमाथि जीत बन्दछ, तर त्यो विश्वासको जग केवल परमेश्वरको वचनको सत्यतामा नै बनाउन सकिन्छ । हामीलाई संन्देहमा जीतको अनुभव गर्नका लागि बाइबलको वाँचाहरूमा उभिनु पर्छ । को  शब्दको ज्ञानको कमीदेखि बौद्धिक संन्देह हुन सक्छ,  तर भावनात्मक संन्देह अक्सर शब्दको अवज्ञा गर्नुको कारण हुन्छ । ख्रीष्टमा विश्वास गरेर, हामीले परमेश्वरसंग एउटा सम्बन्ध बनाएका छौ । हामी उहाँका बच्चा बन्दछौ । तर जब हामीले आफ्नो जीवनमा पापलाई अनुमति दिन्छौ भने, उहाँको प्रेमको गहिराइ  चैडाइ  र ऊचाइको अनुभव गर्न सक्दैनौ । जबकि हाम्रो लागि उहाँको प्रेम बदलिएको छैन, र हामी अझै पनि उहाँका बच्चा हौ, उहाँको साथमा हाम्रो संगति तोडिएको छ। जब हामीले आफ्ना पापहरूलाई स्वीकार गर्दछौ र पश्चात्ताप गर्दछौ भने, त्यस संगतिलाई जुटाउन सकिन्छ । परम पावनको या़त्रा गर्दा खेरी यो केवल हामीको साथ अन्तरगत हो । जब हामीले विश्वास गर्दछौ, कि परमेश्वरले हाम्रो बारेमा के भन्नुहुन्छ र त्यो महान् सत्यतामा जीवित हुनहुन्छ र कार्य गर्नुहुन्छ भने, हामीले अनुभवपूर्वक थाहाँ पाउन सक्छौं, कि हामीहरू उहाँका बच्चा हौ । संन्देह मेटिनेछ आस्था बढ़नेछ, हामीले थाहाँ पाउनेछौ कि विजेता हुनुको के मतलब हो ।