एक विजेता को समान दौडनु

 के जयवंत ईसाई जीवन सम्भव छ?

आश्चर्यजनक हुनका लागि व्यक्ति कई वर्षौ सम्म ख्रिष्टियन बन्नका लागि आवश्यक छैन, के वास्तवमा नै जयवंत इसाई जीवन नामको कुनै चीज हुन्छ? के मसँग केवल परमेश्वरको माफी र अनन्त मुक्तिको प्रतिज्ञा छ – वा म साँच्चिकै पुरानो बानी र विधिहरूमाथि विजय अनुभव गर्न सक्छु? यदि हामी पूर्ण रूपमा इमानदार छौं भने हामीले ती ईसाईहरूका बथानहरूलाई पत्ता लगाउन सक्दछौं जसले यी प्रश्नहरू असल कारणहरूको लागि सोध्छन्।

हामीले केवल नयाँ नियममा वर्णन गरिएको विजयबाट निम्न मौसममा बाँचिरहेका मानिसहरूलाई फेला पार्न वरिपरि हेर्नु पर्छ। म प्रायः त्यस्ता अप्ठ्यारो समस्या भएका मानिसहरूलाई भेट्छु, मैले सोचे कि उनीहरूसँग कुनै समाधान छैन। जब म इसाई समुदायको वरिपरि हेर्छु, धेरै इसाई नेताहरूको बीचमा पनि, म प्रायः पराजय, निराशा र निराशा पाउँछु। हार, इसाई समुदायमा हार हो, धेरैले बाइबलका विजयी सिद्धान्तहरूलाई त्यागे र मनोवैज्ञानिक र मानवीय सिद्धान्तहरूमा फर्केका छन्। हालसालैका वर्षहरूमा, इसाई समुदायमा यति पराजयका कारण परामर्शको सम्पूर्ण उद्योगको विकास भएको छ। त्यसोभए स्वाभाविक रूपमा प्रश्न उठ्छ कि विजय वास्तवमा अवस्थित छ कि छैन।

हाम्रो वरिपरि यति धेरै पराजित इसाईहरू हेर्नु हाम्रो आफ्नै व्यक्तिगत हार देख्नु भन्दा खराब छ। धेरै इसाईहरू आफैंलाई वासना, कटुता, रीस, चिन्ता र अन्य मनोवृत्तिको बन्धनमा राख्छन् जुन उनीहरूले आफू इसाई भए पछि सामना गर्नुपर्नेछैन भन्ने महसुस गर्छन्। हामी मध्ये धेरैलाई हामी परास्त छौं भनेर भन्न आवश्यक छैन। हामी हरेक दिन त्यस वास्तविकताको सामना गर्दछौं। भर्खरै एक जना इसाई महिलाले मलाई अर्कै महिलाको पतिसँग यौन सम्बन्ध राखेको कुरा अत्यन्तै कठोरतापूर्वक बताइन्। जुन तरिकाले उसले आफ्नो पापलाई स्वीकार गर्‍यो, उसलाई त्यो सम्बन्धमाथि विजयी हुने कुनै आशा थिएन। वर्षौं अघि मैले पास्टरलाई अनैतिक सम्बन्धको बारेमा सोधें। उनले मलाई भने कि मैले प्रार्थना गरे कि परमेश्वर मलाई त्यस भावना देखि  मुक्त गर्नुहोस् जो मेरो भित्र यस महिलाको प्रति छ। तर उहाँले त्यसो गर्नुभएन। त्यसकारण मैले उहाँले चाहेको सम्बन्धलाई स्वीकारें। “धेरै इसाईहरूले हारलाई आफ्नो गन्तव्यको रूपमा स्वीकारे किनकि उनीहरूले वाजायाको स्रोत र मार्ग पक्रन सकेनन्।”

मैले प्रायः इसाईहरूले आफ्नो पराजयको बहाना गर्न धर्मशास्त्रलाई संदर्भित गरेको देखेको छ। राजा दाऊदलाई प्राय: उनको असफलताको बारेमा बताइएको छ। यस्तो तर्कले भन्छ कि “उहाँ परमेश्वरको दिमागको व्यक्ति हुनुहुन्थ्यो। तैपनि ऊनि अभिलाषा, व्यभिचार र हत्याको पासोमा लागे। यदि ऊनि परमेश्वरको दिमागको व्यक्ति हुन् र परमेश्वरको राज्यमा एक नेता थिए भने, हामीले किन केही बेहतर गर्नुको आशा गर्नुपर्दछ?  “बाइबल पक्कै पनि हराइएका असल पुरुषहरूको उदाहरणले भरिएको छ। प्रेरित पावलले भने, “किनकि असल काम जो म गर्न चाहन्छु, त्यो म गर्दिन, तर दुष्ट काम, जो म गर्न चाहन्न, त्यही म गर्ने गर्छु” (रोमी 7:19)

पत्रुसले येशूलाई इन्कार गरे र थोमाले उनमाथि संदेह गरे। एक जना राजाले आफ्नी स्वास्नीको स्वास्नी बन्न चाहेको बेला अब्राहाम डरपोक थिए। फारोको डरले गर्दा मोशा मिद्यानीहरूको मरूभूमिमा भागे। द्रुत गतिमा बाइबल पढ्दा कुनै व्यक्तिले सोच्न सक्छ कि विजय इसाईहरूको लागि उपलब्ध छैन।

तर यहाँ अर्को कारण यो छ कि धेरै जसो ख्रीष्टका अनुयायीहरू हारको बगैंचामा पुगेका छन् – यद्यपि उनीहरूलाई थाँहा छ कि उनीहरू बस्ने ठाउँ दुर्गन्धित छ र उनीहरूलाई थाहाँ छ कि बाइबलले फरक प्रकारको जीवनको वर्णन गर्दछ। धेरै मानिसहरू पापको बस्तुबाट बाहिर निस्किन चाहन्छन् तर यसलाई आफ्नो आत्मिक गन्तव्यको रूपमा स्वीकारेका छन्। धेरै व्यक्तिहरू बुझ्दैनन् कि तिनीहरू खराब झुकाव गर्ने मालिकको झूटा झूटको शिकार भएका छन् जसले उनीहरूलाई त्यस मैलाइमा रहन ज्ञान दिएका छन्। तिनीहरूले शैतानको झूटलाई स्वीकार गरेका छन्। ऊनि पतन भए पछि उही पुरानो कथा भनिरहेको छ। उनले विश्वास गर्ने प्रत्येक पुस्तालाई विश्वास दिलाउन खोजे कि तिनीहरू पापको बस्तीमा बस्न बाध्य छन् र यो आत्मिक सीवरेज इसाई जीवनको नमूना हो।

विजयी ईसाई जीवन यसको शक्तिमा पक्कै पनि हाम्रो लागि असम्भव छ। यो हराएको छ कि हामी पराजित छौं। तर त्यहाँ साँचो ख्रीष्टका अनुयायीहरूका लागि खुशीको खबर छ। येशूले भन्नुभयो, “मानिसका लागि असम्भव कुराहरू परमेश्वरद्वारा सम्भव छ” (लूका 18:27)। हाम्रो परमेश्वर असम्भवलाई सम्भव तुल्याउनमा माहिर हुनुहुन्छ। हाम्रो विजयको लागि उहाँले पूर्ण प्रावधान गर्नुभएको छ। एक विजयी ईसाई जीवन केवल सपना वा अधूरो इच्छा मात्र होइन। यो वर्तमान वास्तविकता हो। यो त्यस्तो चीज होइन, जुन केवल प्राप्त गर्न सकिन्छ। यो ख्रीष्टद्वारा प्राप्त भइसक्यो।

जब उहाँ क्रूसमा मर्नुभयो, येशूले हाम्रा सबै शत्रुहरूलाई पराजित गर्नुभयो। पहिले उहाँले शैतानलाई हराउनुभयो। भनिन्छ, शैतानले ती भाइहरूलाई दोष लगायो। उहाँ हामीलाई निरन्तर बताउनुहुन्छ कि त्यहाँ कुनै आशा छैन। उसले हामीलाई परास्त गराउन खोज्छ कि हार हाम्रो गन्तव्य हो। तर ऊ झुटो हो। सुसमाचारले हामीलाई स्पष्टसँग बताउँदछ, “होइन, यी सबै कुरामा हामीलाई प्रेम गर्नुहुनेद्वारा हामी विजेताहरुभन्दा पनि बढी छौं” (रोमी 8:37)। बाइबलले भन्छ कि उहाँ क्रूसमा मर्नुहुँदा, येशूले शैतानको हारको सार्वजनिक प्रदर्शन गर्नुभयो (कलस्सी 2:15)। हामीले शैतानको झूटलाई विश्वास गर्नु पर्दैन। स्वर्गीय स्थानहरूमा आत्मिक शक्तिहरूमाथि विजय हासिल भइसकेको छ। यो तथ्य हो।

सम्भवतः सबैभन्दा कठिन संघर्ष हामी आफैंमा गर्छौं। यो मुख्यतया त्यही हो जसको साथ प्रेरित पावल रोमी 7 मा युद्ध गर्दछन्। उनले जीत चाहन्थे, तर उनले आफ्नो शरीरमा कुनै राम्रो कुरा नभएको कुरा स्वीकार गरे (पद 18)। उनले यो पनि सोधे, “कसले मलाई मृत्युको शरीरबाट मुक्त गर्नेछ?” (पद. 24)। त्यसपछि उनले आफ्नो प्रश्नको जवाफमा दृढ हुँदै भने, “हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्टमार्फत पितालाई धन्यवाद दिनुहोस्!” (पद. 25)  हो, पावलले हारको स्वाद चाखेका थिए। तर उनी यो पनि जान्दथे कि विजयको स्रोत ख्रीष्टमा पाइन्छ।

यो एक इसाई बन्नदेखि मैले सिकेको सबैभन्दा ठूलो सत्य हो। एक विजयी ख्रिष्टियन जीवन मैले प्राप्त गर्न सक्ने कुरा होइन। यो त ख्रीष्टले मेरो लागि ग्रहण गर्नुभयो। यो त्यो होइन जो म उहाँको लागि गर्न सक्छु, तर उहाँले यो पाहिले नै मेरो लागि गरिसक्नु भएको छ। यो “म” होइन तर “मभित्र ख्रीष्ट” हुनुहुन्छ जुन विजयको सब भन्दा ठूलो आशा हो। मेरो जिम्मेवारी उहाँमाथि विश्वास गर्नु हो। जसरी मैले मलाई बचाउन र मलाई माफ गर्न येशूमा विश्वास गरे, म पनि उहाँमा विश्वास गर्न सक्छु जुन मसंग प्रलोभन भएको हरेक खराब इच्छालाई जित्न सक्छु। ख्रीष्ट मेरो विजय हुनुहुन्छ। हो, विजयी ख्रिष्टियन जीवन सम्भव छ। यो फेला पार्न सकिन्छ किनकि येशूले जित्नुभयो। हामीले उहाँलाई विश्वास गर्नुपर्छ।